مينويسم از غم چون اينجا کلبه غم است

 خدای من ای خدای مهربان

این دلم طاقت دوری نداره

یه کاری کن که ببینم زرویش

یه کاری کن که نسوزم از دوریش

دلم تنگه تنگتر از همیشه

نفسهام سخته سخت تر از همیشه

طاقت دوری ندارم من دیگه

یه کاری کن ببینمش دوباره

یه کاری کن ببوسمش دو باره

خدای من گر نباشد خواسته ام مقدور

پس یه کاری کن خلاصم کن

خلاصم کن ...

دوستت دارم ، دوستت دارم

به لطافت برگ گل

به ظرافت و زيبايي گل رز ، نرگس ، مريم

به لطافت شبنم صبحگاهي ، به استقامت کوه ، به پختگي پير دهر

دوستت دارم ، دوستت دارم

به اندازه يک دنيا پر از محبت ، به تو عشق مي ورزم

کاش که اين عشق را با محبت پاسخ دهي

دوستت دارم ، دوستت دارم

عشق من منتظرت مي مانم ، تا قيامت ، تا دنيا هست

تا روزي عشقت را نثارم کني

دوستت دارم ، دوستت دارم

مرغ عشق زيباي من

فرسنگها از من دوري و روحم متعلق به توست

دوستت دارم ، دوستت دارم

دوستم داشته باش ، تا اعماق روحم از عشق تو لبريز شود

اميد به تو دارم ، اميدم را نااميد نکن

محبوب من ، دلدار من ، عشق من

دوستت دارم ، تا دوستم داشته باشي

مرغ عشق من ، جفت زيباي من

دوستت دارم ، دوستت دارم

اگر بدانم که عاشقم هستي و مرا مي خواهي

غم هجرانت را به جان مي خرم

دوستت دارم ، دوستت دارم

مرغ عشق من ، جفت زيباي من

اميد و آرزويم ، تا آخر عمر منتظرت مي مانم

دوستت دارم ، دوستت دارم

عشق تو به تار و پود جانم بسته است

خدايا کمکم کن تا عاشقانه ترين نگاهها را در

چشمانش بريزم... خدايا کمکم کن تا درعشق او

بهترين و شيرين ترين باشم ...به من کمک کن تا

 سرودن عشق را به هنگام طلوع آفتاب هر بام بر

 لبانش جارى سازم... و راز عشق را در گوشش سر

 دهم ...خداوندا او را نگه دار که من به عشق او

زنده ام....

هیچ وقت به کسی دل نبند

چون این دنیا اینقدر کوچیکه

که دوتا دل کناره هم جا نمشه!

ولی اگه دل بستی هیچ وقت جدا نشو

چون این دنیا اینقدر بزرگه

که دیگه پیداش نمی گنی! 

امشب از آسمان دیده ام پولک های اشک به وسعت دریاچه ی عشق می بارند.

امشب نگاه بارانی مهتاب به شمشاد قامت تو روشن نشد.

امشب نذر اقاقی ها که هر شب دستان گرم و صمیمی تو را انتظار می کشند ادا

نشد.

امشب خواب گلدان شمعدانی خانه به آمدنت تعبیر نشد.

امشب دل بی قرار من به صدای گام های استوارت آرام نگرفت.بی بهانه قلبم را

شکستی.

از من بریدی و به افق های دور دست کوچ کردی.و نیستی ببینی که دیگر ستاره ها

 کوچه را به یمن حضور عاشقانه ات چراغانی نمی کنند و نمی دانی چقدر من در

 کوچه ی بی ستاره غریبم.

تو رفتی و آبشار اشک هایم که بی تابانه از بستر چشم جاری می شدند را ندیدی

ونمی دانی که من هر شب با هق هق گریه هایم دوریت را شکوه می کنم.

تو رفتی و من از پشت حصار سنگین جدایی ها دستان تمنایم را به سویت دراز می

کنم تا شاید سر انگشتان اهورایی ات دستان نیاز آلودم را لحظه ای لمس کند و وجود

 طلایی ات را دوباره در آغوش گیرند.

تو رفتی و من در دل دالان های تنگ زمان به یاد همه ی ثانیه های سبزی که داشتیم

عاشقانه اشک ریختم.

می دانم زیر باران اشک هایم تنها تو می توانی چتراحساست را باز کنی و قلب

شکسته ام را به تپش واداری و تنها تو می توانی مرهم زخم های کهنه ی دلم باشی.

چهار دیوار ذهنم آشفته از حصار جدایی هاست و می دانم تنها تو می توانی این

حصار را از میان برداری و دریای پریشان ذهنم را به آرامش برسانی.

تنها تو می توانی نگاه بارانی باغچه را به آبی ترین احساس روشن آسمان منور کنی

 و تو می توانی آواز حبس شده در گلوی فاخته ها را به ترانه ی دل تنگی گل ها

پیوند بزنی.

بدان که همیشه عاشقانه ترین نگاهم را برای تو کنارگذاشته ام و شادمانه ترین لحظه

 هایم را با حضور زیبایی تو به دست وحشی دریا می سپارم .

بیا که من به تو و یک آسمان نگاهت با تمام ستارهایش محتاجم.