| X Close | ||
|
| ||
وقتي صداي باد مياد
وقتي ابرا باهاش مياد
مي خواد بگه بارون مياد
دلم مي لرزه از بارون
ياد شباي باروني
كنار هم ، بدون چتر، خيابونا
چقدر قشنگ بود اون روزا
ميگفتم خيس ميشي يه وقت
مريض مي شي بد حال مي شي
مي گفتي وقتي با تو ام
تو هستي چتر اب من
مريض نمي شم به خدا
بيا بريم اون دور دورا
وقتي مي ديدن ما دو تا
مي ريم توي خيابونا
مي گفتن اين ديونه ها
چقدر مي ميرن واسه هم
كي فكر مي كرد جدا بشيم
با اون همه ديونگي
اين روزگار لعنتي
گرفت تورو از دست من
حالا منم با يك قفس
با خاطرات اون روزا
مي نويسم با دلي پر پر شده
از اشك هاي خون شده
مي نويسم از چشماي كور شده
از شب و روز يكي شده
مي نويسم تا بداني اگر چه شايد دير است
شايدم تقدير شوم من اين است
كاش برا عاشق ها عشق با غم همگام نمي شد
جداي دشوارو مرگ اسان نميشد
كاش مي شد معشوقه اي داشت
كه با بودن اون دنيا يكسان نمي شد
كاش مي شد دلي شكسته نمي شد
دلي بازيچه ي دل سنگي نمي شد
كاش مي شد چشمانم هيچ نمي ديد
كه از رخ زيباي او مجنون نمي شد
كاش مي شد هر دلي فرياد مي زد
كه بي دل دادگي دل دل نمي شد
كاش مي شد هر كجا مي رسيدم
كلامم هر نفس نامش نمي شد
كاش مي شد عا شقي ها بد نمي شد
يكي اينور يكي اونور نمي شد
كاش مي شد اين دلم مجنون نمي شد
كه از ديوانگي سهمي نمي شد
نگاهام خسته اند حس قريبيست
لبانم تشنه اند احساس مي كنم فقط تو ميتوني سيرابشون كني
تودلم اتيشه فقط تو ميتوني ارومم كني
باید فراموشت کنم
چندیست تمرین میکنم
من می توانم! می شود!
آرام تلقین میکنم.
حالم، نه، اصلآ خوب نیست...
تا بعد بهتر می شود!!
فکری برای ِ این دل ِ تنهای ِ غمگین میکنم.
من می پذیرم رفته ای،
و بر نمی گردی همین!
خود را برای ِ درک این، صد بار تحسین میکنم.
کم کم ز یادم می روی،
این روزگار و رسم اوست!
این جمله را با تلخی اش
صد بار تضمین میکنم.
چه زیباست دیدنت زیبای تک من
نفس هایت شده شیشه ی عمرم
من از سادگیت عاشقت گشتم
که چون عاشق شدم دیوانه گشتم
تو را چون بت پرستیدم همیشه
تورا از خود به او بردم همیشه
ولی افسوس که نالانم از اینجا
گهی مستم گهی بیمارم اینجا
چرا ای دل چرا رسمت چنین هست
چرا گل به خار گل هست و خار به گل گل
کنارم هر کسی امد بدم گفت
از این دیوانگی بد گفت و بد گفت
مگر باران نباشد اب هم هست
مگر عشق نباشد زندگی هست
به جز اندک کسی کس دیگر نفهمد
چرا گویم چه می گویم چه می خواهم بگویم
گفتی دوست دارم گفتم دروغه
گفتی ديونه تم گفتم دروغه
گفتی بخاطرت ميميرم گفتم دروغه
حرفايی من دروغ بود حرفای تو همش راست
با اين که باورت داشتم گفتم دروغه
دروغمو راستی کردی و رفتی
با رفتنت تازه فهميدم
چه قدر زندگي زبيا بود وقتی بودی
وچه قدر تلخ شد وقتی رفتی
تازه فهميدم که زندگی همش دروغه
شايد منم همين روزا راه تو رفتم
اين دروغو راستی کردمو از زندگی رفتم
شکر خدای که داده فرشته ای برام
زیبای من از تو زیبا تر نیست در زمین
شاید تو فرشته ای اومدی زمین
شکر خدای که داده فرشته ای برام
گویند فرشته ها نشکنن دل کسی
گر نشکنی دلم فرشته ای برام
ای مهربانم از تو مهربون تر ندیده ام
بوی گل نرگس میدهی برام
چون نجابتت نجابتی نیست برام
این دل نتوان گفت احساسش به تو
چون فرشته ای نیست غم نگفتنش برام
شکر خدا که داده فرشته ای برام
چون داده ای بده لیاقت او نیز برام
نیست ارزوی دلم جز خوشبختیش
بر این ارزو سعی بسیار خواهم کرد
لازم به یاری خدای بزرگ هست برام
شکر خدا که داده فرشته ای برام
